:: Janita op stap!! ::

:: 4/03/2004 ::

Boehoe, mijn laatste avond in mijn geliefde Rosebud. En ik zit gewoon aan de thee en koffie!!!
Het is nu 23.15 uur en ga zo naar bed. Morgen mijn laatste dag werken en ik heb gisteren al genoeg gefeest.

Deze week weer lekker heel de week druiven geplukt. Maandag hadden we een dag vrij omdat het te hard regende. Volgens mij hadden jullie van de week nog beter weer dan hier.
Niet echt lange dagen gemaakt. We werken te snel...
Donderdag gingen we zelfs al om 12.30 uur naar huis omdat we klaar waren. De supervisor zei dat we te snel en efficient werkten en als we meer geld wilden verdienen moesten we wat langzamer werken. Dat zijn nou de Australiers! No worries. Mirrie en ik hadden van de week de supervisor tips gegeven om sneller te werken, want we waren meer aan het lopen dan aan het knippen, maar daar werd niet naar geluisterd. Dan krijg je zo'n antwoord van: "Je wordt toch per uur betaald, dus waar maak je je druk om?"
Nou, misschien om het feit dat ik niet zo'n fan ben van lopen op hobbelige graspaden, waar het gras tot aan je knieen staat en nog nat is van de regen!

Voor afgelopen zondag hebben we nog een fles wijn gekregen, omdat we "hard" (snel genoeg) hadden gewerkt. En dat was zeker weer geen kattepis!
Eigenlijk zouden we ze maandag krijgen, maar ik zei dat ik het weekend weg zou gaan, dus mochten we ze ophalen bij het bedrijf zelf.
Gelukkig was er een miscommunicatie en hebben we in plaats van flessen van $14, flessen van $25 meegekregen. De baas zal behoorlijk schrikken wanneer hij de rekening onder ogen krijgt. Een doosje wijn kwam neer op ongeveer $300!!!
Ben blij dat ik hem niet meer onder ogen hoeft te komen.

Dusss... Mijn hardverdiende flesje wijn genuttigd en daarna naar de Sandbar. Daar nog een paar biertjes op en veel te weinig water gedronken. Spijt? Zeker weten!
We moesten namelijk vandaag heel de dag werken.
Ik ging om 04.00 uur naar mijn bed. De wekker stond om 06.00 uur, die ik dus niet gehoord heb... Om 06.45 uur stond Mirrie aan mijn bed en dat gesprek ging zo:
M: He Janiet, ga je mee?
J: Wat?
M: Ga je mee?
J: Waarheen?
M: Werken!
J: Oh ja, hoe laat is het dan?
M: 06.45 uur en om 06.50 uur rijd het busje weg!
J: Shiiiiiiiiiit!

Dus zonder in de spiegel te kijken en het essentiele tandenpoetsen in de bus gesprongen. Ik moet zeggen dat ik me niet echt goed voelde. Hoofdpijn, bloeddoorlopen ogen, misselijk en ik stonk behoorlijk naar de alcohol. Dan heb je spijt hoor! Je zegt bijna: "Ik drink nooit meer", maar ook niet minder, toch?
Nou kreeg ik van mijn moeder te horen dat jullie daar denken dat ik een zuipschuit ben geworden. Dat valt mee hoor. er zijn avonden dat ik niets drink.(Wanneer ik een enorme kater heb, ha, ha). Nee echt, vergeleken met andere backpackers ben ik een burgertrutje.

Werk vandaag was wel oke. We moesten weer bij de man die niet van beestjes houdt. Schoenen dus maar weer gepoetst. Ik heb volgens mij nog nooit ZO langzaam gewerkt. Op een gegeven moment brak de zon door en toen begonnen mijn ogen dicht te vallen. Ben maar 10 keer bijna omgevallen vanwege elastieken beentjes en ieder keer als ik bukte had ik tien seconden nodig om weer te kunnen focussen ( hele erge hoofdpijn).
En wat denk je? Krijgen we gewoon een fles wijn aan het eind van de dag omdat we ontzettend hard gewerkt hadden. Bleek dat we met zijn zessen 3600 kilo hadden geplukt! Dat is gewoon 600 de man! Volgens mij hebben er kabouters rondgelopen die ons hebben geholpen, want ik heb het niet geplukt.
Het schijnt de beste wijn uit de regio te zijn, maar dat test ik later nog wel. Morgen of zo...

Morgen naar Melbourne met Marieke. Afscheid nemen van Mirrie...
Dat word echt wennen. We hebben vier maanden samen gereisd en nog steeds niet genoeg van elkaar. Maar we hebben al hele plannen gemaakt wanneer we weer in Nederland zijn. We hebben al een aardig aantal mensen verzameld waarmee we hebben afgesproken op Lowlands. Reunietje houden.

Maandagochtend vlieg ik dan naar Cairns aan de Oostkust. Mijn plannen?
Beetje snorkelen in het Great Barrier Reef, wandelingetje maken op Cape Tribulation en natuurlijk nog even goed zonnen, want ik heb nog steeds belachelijk witte benen en buik.

Vanaf maandag dus weer meer avonturen. Hopelijk wat spannender dan druiven plukken en wijn drinken, hoewel ik daar wel erg van genoten heb.



:: janiet 16:01 [+] ::
...

Oooo, ik schaam me diep!
Al 10 dagen niets van me laten horen. Om nou met het excuus aan te komen dat ik het erg druk heb, komt ook niet echt geloofwaardig over, aangezien ik nog steeds druiven pluk.

Het werk is nog steeds hetzelfde. Niet te hard werken, anders word je moe. Het weer is nog steeds fantastisch, rond de dertig graden, dus daar ga je niet echt hard van werken. We werken nog steeds voor hetzelfde bedrijf op verschillende velden. We hebben van de week wel een verzoek gekregen om ietsjes harder te werken en daar zouden we dan voor beloond worden met een fles wijn per persoon.

We moeten namelijk de target van gemiddeld 500 kilo per persoon per werkdag halen. Nou hebben we van de week ook weer korte dagen gehad maar de ene dag hadden we 494 en de volgende dag 495 kilo gemiddeld. Best goed van ons en omdat we het twee keer bijna hebben gehaald kregen we een fles wijn.

Die werd die vrijdagavond natuurlijk gelijk genuttigd en dat was geen troep!
Ik heb het alleen niet gered naar de Sandbar. Was om 23.00 uur compleet de weg kwijt, dus ben maar stiekem mijn bed ingedoken.
Mirrie was nog met drie anderen naar de Sandbar gegaan en heeft zelf nog op het podium met de band staan zingen. Heb ik dus weer gemist...

Volgende dag moesten we op een andere wijngaard werken. Iedereen nog behoorlijk onder de invloed van de alcohol en dan begint die baas zeker 30 minuten een verhaal te houden over beestjes die aan je schoenen kunnen zitten, hoe die je wijngaard vernielen, in welk jaar ze ondekt zijn en waar ze het meest voorkomen. BORING!!!
Toen onze schoenen poetsen in alcohol om de bacterien te doden... Net of onze kleren niet helemaal onder de zooi van andere wijngaarden zitten.

Daarna kregen we een papiertje uitgedeeld met werk instructies. Ik lezen, hand trilde teveel, dan maar met andere hand proberen. Een heel A4 tje vol met engelse woorden! s'Ochtends vroeg! Ging dus niet, maar... Hij nam nog even de moeite om alles 3 keer te vertellen, dus toen was het wel duidelijk.
Onze missie die dag: Rotzooi uit de bomen knippen, waar hij dan weer wijn van maakte.
Met de witte druiven was het moeilijk te zien. Je probeert de slechte te zoeken, bent aan het eind van je stukje, wat betekent dat de emmer vol moet zitten, dus ga je maar een beetje in de rondte knippen. Niemand had eigenlijk een flauw idee wat we aan het doen waren, als de emmers maar vol kwamen.
Heel de dag geen supervisie, dus... Wat extra rookpauzes nemen en druiven gevechten houden. Het beste om iemand goed "vet" te raken, is om de tros eerst goed fijn te knijpen en dan hard mikken. Klets! Best leuk.
Dan hebben Mirrie en ik ook nog geprobeerd wie het verste druiven kan spugen en als het lukt elkaar raken, maar daar moeten we nog flink in oefenen. We komen niet echt verder dan een meter.

We waren nog te snel ook, want op een gegeven moment waren alle emmers op, dus een beetje door de wijngaard geslenterd en druiven eten.
Nou vertelde ik vorge keer dat ik het leuk vond om Zweeds te leren. Maar deze dag hebben ze de GEHELE dag met zijn vieren ( er zijn twee jongens bijgekomen en nee, niet leuk!) "wie ben ik?" in het ZWEEDS(!!!) gespeeld. Werd er behoorlijk agressief van.

Vandaag, zondag, ook gewerkt. Het was 31 graden, dus na tienen was ik al niet meer vooruit te branden. Maar we hadden goed doorgewerkt en konden om 13.30 al naar huis. Op de terugweg in het bussie zaten alle dames met een behoorlijke glimlach op hun gezicht. Een van de locals en collega van ons, is namelijk een "superhunk".
Hij is iets van een halfbloed en heeft een getinte huidskleur en een goddelijk lichaam. Gelukkig dat hij het heel erg warm had en even zijn t-shirt uitdeed. WOOOOWWWW!!!
Ik dacht zelfs nog te zien dat een van de jongens uitgleed over het kwijl van de vrouwen. Zo lekker was ie! We zullen fijn dromen vannacht...

Daarna zijn we naaar het strand gegaan. Heerlijk gezwommen en toen we aan het opdrogen waren hebben we geluisterd naar de muziek van een doedelzak. Helemaal fantastisch! We hebben nu een Schotse inwoner erbij en die kan aardig goed spelen. Weer eens wat anders als een gitaar.

O ja, willen jullie nog blunders? Komt ie:
Ben van de week op een belachelijke manier gevallen met het uit bed stappen. Ik slaap in het bovenbed en dan laat je je op je buik uit het bed glijden. Je bent duf, dus normaal hou ik altijd de zijkant van het bed vast, maar...
Ik greep mis, kwam onstabiel neer, deed drie stappen naar achter om een soort van balans te zoeken, maar voordat ik wist lag ik met mijn kop in de open haard.
Met mijn rug en schouder tegen de stoel geknald, daarna de onderkant en de achterkant van mijn hoofd tegen de schoorsteen. Heb nu een paar blauwe plekken. Als ik er weer aan denk krijg ik steeds weer de slappe lach. Het voordeel was, dat ik alleen was. Het was echt zo van : BOEM, KNAL en dan ik :"Shiiiiiiiiiit".
Ik vroeg later nog aan iemand in de kamer ernaast of ze wat gehoord had. Ze zei: "Ja, liet je iets vallen?" Ik: "Eh, ja, mezelf."

Morgen gaan we weer werken en de rest van de week. Nog effe proberen zoveel mogelijk geld te verdienen, want volgende week maandag ga ik naar Cairns vliegen. Dan heb ik nog twee en een halve week voor de Oostkust.
En snik, dan komt het afscheid met Mirrie in zicht. Dat zal wel heel erg wennen worden zonder haar...

Ik heb nu al weer de computer een uur bezet gehouden, dus ga maar stoppen.

Van mijn laatste weekje in Rosebud genieten. Ik zal dit hier zeker weten heel erg gaan missen.




:: janiet 12:14 [+] ::
...