:: Janita op stap!! ::

Het reisverslag van Janita de Koeyer 2003................De Voorbereiding, de Reis, en de Terugkomst
:: Contact met Janita: klik HIER om mij een email te sturen en ik stuur wat terug ::


[::..gastboek..::]
:: laat een bericht achter in het gastenboek
:: lees alle reacties

[::..Handige Links..::]
:: Google
:: zoek een internetcafe
:: Nederlandse ambassades
:: nuttige reisverhalen
:: feestdagen in australie
:: ff pinnen
:: lief en leed delen met andere reizigers
:: zoek een reisgenoot
:: altijd muziek
:: wisselkoers berekenen
:: onderhoud site
:: de broer van..
[::..Het weer in kikkerland..::]
Weerprognose

[::..hoeveel nachtjes slapen nog?..::]

:: 4/28/2004 ::

Nou, hier komt mijn eerste verslag vanuit het zonnige Nederland.
Ik had geen mooier lenteweer kunnen wensen dan dit. Al een paar dagen rond de twintig graden en dat betekent dat ik nog steeds zonder jas en op mijn slippers kan lopen. Dus dat acclimatiseren komt wel goed.

De vlucht.
Het ging allemaal op rolletjes. Het eerste stuk van 9 uur ben ik wakker gebleven. Het plan was om te proberen om te gaan slapen als het nacht was in Nederland. Ik dacht dat dat zou helpen om mijn jetlag te overwinnen. Missie mislukt! Heb er behoorlijk last van.
Tweede stuk duurde 11 uur en als bonus was de video installatie kapot, dus geen film. Dan maar proberen te slapen. Ik zat wel goed want mijn buurman, een Poolse schipper die 7 maanden van huis was geweest, en ik, hadden een lege stoel tussen ons in waardoor je normaal kon eten (niet met je ellebogen tussen je ribben) en ruimte hadden om te slapen (zonder dat je buurman kwijlend op je schouder ligt of in je oor snurkt).
Het mocht helaas niet baten, want twee rijen voor ons zat zo'n schattig jengeljong, die om 02.00 uur al begon.
Vandaar dat ik in mijn 25-urige reis maar vijf uur heb geslapen.

Voor mijn laatste vluchtje van Frankfurt naar Schiphol moest ik echt een belachelijke afstand afleggen. Ik heb zeker 40 minuten moeten lopen om bij mijn gate aan te komen. Omdat ik best moe was en een beetje slofte heb ik zelf blaren gekweekt op dat stuk. Ik loop al maanden op die slippers en nergens last van!

Het laatste stukje zat ik naast een vrouw die vliegangst had. Bij elk minuscuul teken van turbulentie begon ze al te jammeren en haar man vast te grijpen. Vooral toen we gingen landen dacht ik dat ze het zou begeven. Was eigenlijk van plan om keihard te gaan gillen op het moment dat we de grond raakten en schreeuwen: "Oh no, we're gonna DIE!"
Bijna gedaan maar dan zou ik "even more eviler than Skeletor" zijn.

Vrijdag een superontvangst gekregen. Op het vliegveld stond mijn familie te wachten. Moeders natuurlijk tranen met tuiten gehuild, waardoor ik uiteraard ook weer eens begon te snotteren.
Thuis hing er buiten een groot stuk papier met "welkom thuis" voor de ramen, slingers waren opgehangen. Dymphna en Tante Marian hadden de koffie klaar gezet met mijn verzochte slagroomtaart(!!!). En als hoogtepunt lagen er 8 plakken verschillende soorten oude kaas met vers maisbrood voor me klaar.
Helemaal top!
s'Avonds om 21.30 uur kwam Astrid nog op visite. Mijn moeder had begrepen dat ze moest werken en dat ze daarom zo laat was. Om 23.00 uur kon ik mijn ogen niet meer openhouden en zei dat ik naar bed ging. Toen pas hoorde ik dat ze zo laat was omdat ze was wezen winkelen!!!!!
Mijn reactie: "Oooo, dus dat was belangrijker dan mijn jetlag?!"
Was niet echt boos. Toch lief dat ze langs was geweest.

Om 23.00 uur gaan slapen na een uur of 48. Je denkt dat je fijn uit zal slapen na zo'n lange tijd....
Ja, jammer joh, om 07.30 uur stond ik bij mijn moeder aan bed te vervelen, die pas om 02.30 uur was gaan slapen en dat graag nog even wilde voortzetten.
Dan maar naar je eigen kamer. Na 12 maanden had ik eindelijk een eigen kamer(voor Australie heb ik mijn zusje 6 maanden in huis gehad). En dat was een van de dingen waar je het meeste naar uitkeek.
Ja en dan zit je daar. Klaarwakker en verveeld.
Dan maar tv kijken. Ook 6 maanden bijna niet gedaan, met uitzondering van de Simpsons, en dat was helaas nog even saai als eerst.

Die dag Vincent op visite gehad en daarna Janneke, die ik als mijn Australie foto's heb laten zien. En s'avonds lekker gaan stappen. Veel te veel gedronken en veel te laat thuis, om 04.00 uur.
Om 09.30 uur gng de telefoon en ik was natuurlijk weer klaarwakker. Verdomde jetlag!
Die avond bij Vince wezen eten en film kijken. Whalerider, was erg goed en heel mooi.
Om 22.00 uur naar huis gegaan en toen was ik op. Wist niet wat ik met mezelf aanmoest, dus dan maar effe flink janken. Knap ik altijd van op.
Ik was nog steeds niet moe en heb toen samen met Junior Finding Nemo gekeken. Echt een super film. Vooral de Australische accentjes, daar knapte ik helemaal van op. En ik heb hem de volgende ochtend nog een keer gekeken met mijn moeder.

Maandag heb ik een relaxdag voor mezelf ingelast. Mijn moeder deed mee en we hebben heel de dag in de tuin een boek gelezen. Heerlijk!

Nou, dit was het voorlopig. Het gaat me goed af allemaal. Ik moet wel wennen aan zoveel bekende mensen om me heen. In Oz kon je lekker anoniem zijn.
Ook hoop ik dat ik snel over die jetlag kom, want ik krijg zo een beetje slaapgebrek en volgende week moet ik weer werken.
Maar... ik hou jullie op de hoogte.
:: janiet 13:55 [+] ::
...
:: 4/20/2004 ::
Crocs Rule!

Vandaag zijn we naar The Australian Zoo geweest en het was echt gaaf!
Je kan het meer Steve Irwin Zoo noemen, want zijn hoofd duikt overal op. En weet je wat je in de kadowinkel kon kopen?
Een Steve en Terry Irwin pruik. Moet niet gekker worden!

Na een treinrit van ongeveer anderhalf uur kwamen we aan. Je wordt dan met een treintje naar het einde van het park gebracht en van daaruit loop je terug. In Blijdorp zie je meer, maar hier gaat het ook echt om de crocs.
En de kangaroos en koala's zijn natuurlijk erg populair. We hebben zelfs nog een zakje met voer gekocht om kangaroos te voeren. Superschattig, je kon ze zelfs aaien.

Daarna naar het Crocoseum gegaan. Een groot soort stadion waar ze in het midden allerlei demonstraties gaan geven. Met roofvogels, grote papegaaien, kleine bengaalse tijgertjes, slangen waarmee ze ook nog langs kwamen zodat je ze kon aaien en uiteindelijk de Krokodillen...
Helaas was Steve er vandaag niet, maar zijn vrouw deed de show. Ze deed net of het allemaal voor het eerst was en dat ze bang was. Ja, ja... Maar ook al weet je dat ze het elke dag doen, het is toch spannend, want wie weet gaat het vandaag wel fout. Hebben wij mooie foto's! Maar, alles ging goed.

Wat hebben we nog meer gezien? Tasmanian Devils (heel grappige beestjes), emoes (heel groot), wombats (net supergrote knuffeldieren), dodelijke slangen, hagedissen, leguaan, kamelen, vossen en nog grote lelijke vogels met rood wit en blauw en een harde rare kuif op hun hoofd, die ook alleen hier voorkomen, maar ben de naam vergeten.

Om ongeveer half vier waren we behoorlijk moe van het rondslenteren en gingen we bij de ingang wachten op het busje dat ons naar het station zou brengen. We moesten een uur wachten, maar we konden naar The Steve Irwin movie kijken. Mocht je in de videotheek twijfelen om hem te huren, niet doen. Het is gewoon hetzelfde als de documantaires, maar dan zit de CIA en boeven achter hem aan en word er bar slecht geacteerd. Maar het was best grappig. Je zou voor de gein eens moeten tellen hoe vaak hij "crikey!" zegt.

Om half vijf gingen we weg en om half acht waren we thuis. We hadden het geluk om de stoptrein te hebben met maar 20(!!!) stations.
Nu kennen juliie thuis Marieke niet, maar die heeft er een handje van om gekke geluiden te maken in het openbaar. Je zet dan gewoon je schaamtegevoel effe uit en lacht erom. Maar...
Het is mij nu gelukt dat Marieke zich voor mij schaamt en harder gaat lopen zodat ze zogenaamd niet bij me hoort!
Ik ga heel hard liedjes zingen op straat op allerlei tonen en met allerlei accenten, vooral als het erg druk is. Vind ze niet leuk, stom he? Meestal zijn het ook nog liedjes waar ik maar een of twee regels van weet, dus lekker irriterend.

Dan weten jullie dat thuis. Ik heb er rare trekjes bij gekregen: Ik zing en soms wil ik nog wel eens dansen op straat (was meer met Mirrie als we onze Frank Sinatra imitatie deden met New York) en ik schommel heen en weer als ik zit te eten, vooral als het erg lekker is. Hoe ik daaraan kom: Geen idee!
Voor de rest ben ik me nog niet bewust van enige veranderingen. Daar mogen jullie thuis over oordelen.

Morgen laatste daggie in Brissie!
Nog effe winkelen en dan lekker naar het strand. Het blijft droog en het word 30 graden. O yeah!

Waarschijnlijk zal ik niet meer internetten, tenzij ik morgen nog wat schokkends meemaak.
Maar ik hou jullie zeker nog op de hoogte hoe ik me weer ga acclimatiseren in Nederland.

Ik ben volgende week heel de week vrij, dus iedereen is van harte welkom. Bel wel effe van te voren, want ik weet niet hoe erg mijn jetlag is.
:: janiet 12:51 [+] ::
...
:: 4/19/2004 ::
Aangekomen op mijn laatste bestemming: Brisbane.

Nou, we vinden Brissie geweldig en zijn tot de conclusie gekomen dat het leuker is dan Sydney en Melbourne.

Gisteren vertrokken uit Noosa. Zaterdag nog wel een redelijk mooie dag gehad. Eerst heel erg bewolkt, nog niet echt strandweer. Toen vroeg Marieke of ik haar haar wilde knippen...
Had ik nog nooit gedaan, dus ik zei: "Ja, leuk doen we!"
De enige schaar die we bij de receptie konden krijgen was een soort kinder/hobbyschaartje. Je kon maar kleine plukjes tegelijk doen, anders werkte die niet. En dat is nog redelijk gelukt. Iets korter dan verwacht, maar ze was niet boos.

Daarna naar het strand gegaan. Weer supergolven en een hele sterke stroming.
We probeerden nu op het juiste moment op/in de golf te springen, zodat hij je meeneemt terwijl je er bovenop ligt. Dat je een soort van op de golf "rijdt". Erg moeilijk, maar half gelukt, Marieke wel twee keer.

Nadat we gedouched hadden na het zwemmen, bedacht ik dat er ook wel een stukje van mijn haar afkon. Marieke durfde niet echt, zo van: "Kan je dat volgende week niet aan je moeder vragen?"
Ik:"Nee, ik wil het NU!"
M: "Oke, op eigen risico"
Ik: "No worries"
Ook goed gelukt. Ik heb nu weer een ministaartje, maar mijn haar is na jaren weer op een lengte. En omdat het krult kan je toch niet zien of het scheef is of niet. Hebben we weer mooi backpackerpunten verdient, doordat we geld voor de kapper uitgespaard hebben. Daarom vandaag lekker een bakkie koffie gedronken bij mijn geliefde Starbucks (punten weer moeten inleveren).

Gisteren zijn we aangekomen om 12.00 uur. Toen onze tassen neergegooid en op zoek naar het strand. Het is een hele grote stad met een rivier in het midden. Aan de rivier heb je heel veel parken en eeen aangelegd strand. Daaromheen waren marktjes, restaurantjes en straatartiesten die optraden. Heel lekker relaxed sfeertje.
Daar hebben we heel de middag lekker gelegen. Natuurlijk werd het weer bewolkt zodra we gingen liggen, dus ik kan jullie thuis niet imponeren met mijn kleurtje. Het is nog steeds beperkt tot armen, voeten en gezicht...

Mariek en ik zaten gisteren allebei effe in een dip. Zij mist ontzettend d'r vriendje, die ze heeft achtergelaten op de Mornington Peninsula (hij is Australier en ze gaan waarschijnlijk trouwen!!! ROMANTISCH!!!). Ze moet van haarzelf nog haar reis afmaken, dus ze moet nu nog twee en en halve maand. Maar het liefst stapt ze morgen op het vliegtuig naar Melbourne. In ieder geval wel een teken dat de liefde diep zit, dat komt dus wel goed met die twee (echt heel ROMANTISCH!!!) Moet gaan sparen om naar haar bruiloft te kunnen gaan.
En ik heb zoiets van: Laat me maar naar huis gaan. Ik zit er nu zoveel over te denken, dat je eigenllijk gelijk weg wilt. Die laatste paar dagen zijn net iets teveel. Had daarover met mijn moeder gepraat. Peptalkje gehad en ik ging daarna naar Marieke. Die gooide alles er ook effe lekker uit. Daarna er hard om gelachen en bij de receptie een fles wijn gehaald.
Hele diepe gesprekken totdat we erachter kwamen dat er een Nederlandse jongen naast ons zat die alles hoorde...
Tweede fles gehaald en kennis gemaakt met de jongen. Het was Harold, erg aardig en hebben we lekker mee zitten ouwehoeren over het reizen en Nieuw Zeeland, waar hij net vandaan kwam.
We hebben een hele leuke avond gehad. Erg dronken, want de twee flessen waren binnen anderhalf uur op. Betrapte me er zelf op dat ik wel erg hard ga praten/schreeuwen als ik dronken ben.
Vanmorgen maar lekker uitgeslapen en asperientjes geslikt. Toen ging het wel weer goed.
Vandaag heel de dag gewinkeld. Paar goede cd's gekocht ( zijn hier erg goedkoop) en sushi gegeten (ook belachelijk goedkoop).
Geinformeerd naar de trein voor morgen, want dan gaan we naar de Australian Zoo, waar Steve Irwin zijn krokodillen pest. Hopelijk zien we hem nog, maar hoorde van iemand dat hij er vaak alleen in het weekend is. Wie weet...

Daar later meer over...
:: janiet 11:20 [+] ::
...
:: 4/17/2004 ::
We zitten nu al weer in Noosa. We zijn een dag in Bundaberg geweest en dat was genoeg. We hadden de nachtbus genomen en kwamen om een uur of zeven aan in Bundy. Toen hebben we maar effe bijgeslapen, want zo'n nachtbus is niet echt fantastisch.

Om 12.00 uur opgestaan en het stadje in. Ergens brood gehaald en op en bankje een boterham met pindakaas gegeten. Daarna naar de plaatselijke VVV gelopen. Waren net te laat voor de bus naar de brouwerij voor de laatste rondleiding.
Oke, dit was het enige wat we in dit stadje wilde zien, dus toen maar gelijk de bus geboekt voor de volgende ochtend.
We zijn nog wel naar een ieniemini dierentuin geweest en hebben daar heel de middag lui in het gras gelegen.
O ja, heb nog wat nieuws geproefd. Ik dacht ik zie het hier overal dus laat ik eens pompoensoep proberen. Conclusie: Niet te vreten, we werden er allebei behoorlijk misselijk van en hebben het tegen onze backpackersprincipes in weggegooid.
Hebben we vandaag wel weer goed gemaakt door het overgrote gedeelte van de Free Food plank te confisceren. Wat mensen al niet laten staan. Stelletje Flashpackers!

We zijn dus in Noosa. Heerlijk stadje met de oceaan, een rivier en en National Park. Het belangrijkste vinden we de oceaan. Echt een fantastisch strand met megagolven.
Nou ben ik niet zo'n held in water tot groot plezier van Marieke, want iedere keer wanneer er een grote golf aankwam werden mijn ogen heel groot en ging mijn gezicht op concentratie. Moet ik rennen of laat ik me overspoelen en ga ik dit overleven. De golven waren ongeveer anderhalve meter hoog en behoorlijk krachtig. Na een tijdje vond ik het zelfs erg leuk...
De grootste bezigheid was nog om mijn bikini zo snel mogelijk te fatsoeneren. Ik dacht dat ik een veilige bikini had (hemdje+broekje), maar heb heel wat keren mijn broekje van mijn enkels moeten plukken en mijn hemdje van achter mijn oren.
Op een gegeven moment waren we erg moe en Marieke zei nog een grote golf en dan gaan we eruit. En die was groot!
Ik werd maar 10 meter meegesleurd en over de kop, dacht dat ik nu echt dood zou gaan, dus was wel spannend...
We zijn hier donderdagmiddag aangekomen en blijven waarschijnlijk tot en met zondag. Dat ligt aan het weer. Gisteren was het prachtig, maar vandaag een beetje regenachtig. Maar volgens mij klaart het wel op, dus zo mijn bikini maar aantrekken.

Ik zal nog even een bekentenis doen.
We hadden het erover dat het reizen een stuk minder leuk is dan werken. Ook omdat ik niet veel geld kan uitgeven, voel ik me schuldig bij alles wat ik uitgeef. En de dagen lijken nutteloos wanneer je niet werkt. Je raakt verveeld...
Maar misschien kwam dat ook wel omdat het weer tegenzaT. Iedere keer als we naar het strand wilde, regende het.
Maar Noosa maakt het allemaal goed, het is hier echt mooi.

Dus van de week naar Brissie, van mijn laatste dagen in Oz genieten...
:: janiet 03:51 [+] ::
...
:: 4/13/2004 ::
Oke, ik kom eerder naar huis!!!
Wel DRIE dagen!
Ik heb vanmorgen gebeld om mijn vlucht te veranderen en dit was de enige optie. Voordeel is wel dat alles geweldig aansluit. Een uurtje wachten in Bangkok en twee uurtjes in Frankfurt.
Ik kom dus nu aan op de 23e april. Hoop dat jullie er al zin in hebben.
Het enige wat ik verwacht, wanneer ik thuiskom is een boterham met OUDE Hollandse kaas. Hmmmmmm...

Mariek en ik vervelen ons helemaal verrot vandaag. Om 10.00 uur hebben we uitgecheckt en moeten tot 20.00 uur wachten totdat de bus vertrekt. En wat denk je? Het is al bijna heel de dag aan het regenen...
Dus gingen we maar internetten. Al heel de dag bij het lagoon gezeten(overdekt) en gelezen. Boeiend he!
Zit hier gewoon op mijn site te schrijven terwijl ik eigenlijk helemaal niets te melden heb.

Dus... Tot later
:: janiet 09:11 [+] ::
...
:: 4/12/2004 ::
Nou, die tentoonstelling van die haaien was dus bagger!!!
Wat een eikel zeg, die vent. Ongelovelijk!

Hij was dus VOOR het doodmaken van haaien, omdat ze gevaarlijk zijn en veel mensen aanvallen. Oke, daar kan ik me wel in vinden, maar...
Gaat ie lopen zeiken dat die haaien ook dolfijnen, schildpadden, krabben en roggen opeten. Ja, duh!!!! Dat is de natuur!
Maar, nee, dat kon echt niet. Als we de balans in de zee goed willen houden, moeten die beesten toch echt uitgeroeid worden. Het zou misschien door overbevissing kunnen komen, maar daar heeft ie geen woord over gerept.
Dus nadat we eerst in slaap vielen bij zijn saaie filmpjes en daarna de slappe lach kregen omdat hij zo belachelijk was, zijn we maar vertrokken.

Daarna een beetje rondgelopen. Lekker langs het strand gestruind en daarna gelezen aan het lagoon.
Mijn moeder nog aan de telefoon gehad en we hadden het erover dat ik het paasontbijt wel mistte thuis. Maarrr...
We hebben onszelf verwend: Een boterham met pindakaas EN banaan!
Toch net iets anders en in de backpackers stijl.

Vandaag hebben we de veerboot gepakt naar een van de Whitsunday eilanden.
Nou, ik word er wel een beetje boos om dat de plaatjes niet kloppen. Helemaal geen witte stranden!!! Wel mooi, daar niet van, maar toch...

We zijn naar Hamilton Island geweest. Zo'n heerlijk tropisch rijkeluisparadijs. Iedereen reed in van die buggies waarmee je op een golfterrein rijdt. Best grappig om te zien.
We zijn naar het strand gelopen. Uitermate teleurstellend, maar er was een fantastisch zwembad, waar je je lekker op ligstoelen kon nestelen. Er was zelfs nog een bar in het zwembad waar je cocktails kon gaan halen. Maar dat zou te Flashpackerig zijn, dus dat heb ik niet gedaan...

Om 17.45 uur weer teruggevaren. Mooie zonsondergang gezien. Voor de mensen die in Nieuw Zeeland zijn geweest: Het leek heel erg op de Malborough Sounds alleen dan net iets groter. Wel erg mooi, dus...

Morgen vertrekken we weer. Om 20.00 uur nemen we de nachtbus naar Bundaberg.
En komen dan om een uur of zeven aan.

Dus volgende keer meer over de beroemde rum.
:: janiet 11:46 [+] ::
...
:: 4/11/2004 ::
Nadat we drie dagen, twee nachten in Cairns zijn geweest, zitten we ondertussen alweer in Airle Beach.
Nog even over Cairns: Was wel oke, stad met veel winkels, warm en regen.
Het leuke was wel dat ze een lagoon hebben aangelegd, dat uitkijkt op de zee. De zee is namelijk te gevaarlijk om in te zwemmen.

We hebben toch maar een buspas aangeschaft met drie stops. In Airlie Beach, Bundaberg en Noosa. Gisteren elf uur in de bus gezeten. Was niet eens zo heel erg. We hebben drie films gezien en hadden een prachtig uitzicht op het landschap.
We hadden Airlie gekozen voor de Whitsunday eilanden. Je kan hier allerlei leuke boottripjes doen.

ALS HET WEER EEN BEETJE MEE ZOU ZITTEN!!!!!!!

Ieder keer als ik vakantie ga houden, zit het weer me tegen. Het is nog behoorlijk regenseizoen hier. En om dan weer op een ruige zee op een bootje te gaan zitten, naar stranden kijken die onder het aangespoelde zeewier liggen en het water dat niet blauw is maar bruin door het slechte weer is zonde van het geld.

Heel misschien gaan we wat eerder weg. Het stadje zelf is een grote straat met bars en hostels, een beetje Lloret-achtig. Het heeft ook een grote mooie lagoon, maar ja... ALS HET REGENT, heb je daar ook niets aan.

Gelukkig is het niet koud, rond de dertig graden, anders had ik heel sjagerijnig geweest.
Hierna naar Bundaberg, de stad waar de beroemde Bundaberg Rum wordt gemaakt. Moeten we maar een proeven. Hmmmm...

Nu gaan we kijken naar een tentoonstelling over the great white shark. Zag er heel spectaculair uit. Ze hebben daar een echte mensenhaai ingevroren die je dan kunt bekijken.

Met Marieke gaat het ook goed. Veel lol, want ze is namelijk een beetje gek...
Een voorbeeld:
Tip van Marieke:
Wanneer een pitbull je bijt, moet je je vinger in zijn kont stoppen, dan laat hij los.
En Marieke is echt een genie in het nadoen van dierengeluiden, vooral in grote publieke plaatsen...

De zon schijnt weer even, ga stoppen...


:: janiet 04:44 [+] ::
...
:: 4/08/2004 ::
Ik was van de week geeindigd met de boodschap dat we een wandeling naar het strand gingen maken. Het is gelukkig goed afgelopen, maar eigenlijk was het niet zo verstandig.
Je zit hier in een tropisch gebied, met allerlei enge en dodelijk dieren en wij gaan gewoon op onze eerste dag in het pikkedonker een wandeling maken.
We hebben behoorlijk wat afgegild. Vooral toen we een stukkie door het bos moesten en je overal geritsel om je heen hoorde.
Maar het was wel de moeite waard. Je staat daar op een palmbomenstrand met alleen de verlichting van de volle maan...

Woensdag een lekker luierdagje gehouden. We zouden naar het strand gaan, maar er stond te veel wind en je mocht ook niet zwemmen. Wel een tijdje lekker uitgewaaid op het strand en daarna het stadje in de rondte gelopen. Veel leuke winkeltjes, heel zomers.

En donderdag was het zover: Onze trip naar het Great Barrier Reef.
We komen aan op de boot, begint de bemanning al gelijk te vertellen dat de zee erg ruig is. Hmmmm....
Dan bieden ze je pilletjes aan tegen zeeziekte. Hmmmm...
Nou, als zij zeggen dat het verstandig is om die in te nemen dan doe je dat maar. En gelukkig...
Het leek wel een rit in de achtbaan van anderhalf uur!!! Het eerste half uur ging het niet zo goed met me. Erg opstandige maag. Dus gingen Marieke en ik even buiten zitten voor wat frisse lucht, zoals de rest van de passagiers.
Op een gegeven moment voel je het pilletje gaan werken en toen voelde ik me helemaal geweldig. Ik zat daar zingend en lachend tussen al die kotsende mensen. Ha Ha...
Marieke heeft niet gekotst, maar het scheelde niet veel. Zolang ze maar naar de horizon bleef staren, was het goed.
Er was nog een erg zielige man aan boord. Vanaf dat we vijf minuten op de boot waren tot dat we op de plaats van bestemming waren, heeft ie over de reling gehangen. Er kwam nog een supergolf, waardoor de duikflessen omvielen en met veel kabaal leegliepen. Boot werd stil gelegd en toen pas zagen we dat de man languit op de grond lag. Marieke vroeg of ie zo'n fles tegen zijn kop had gehad. Nee joh, hij is gewoon een beetje moe.

En toen het snorkelen. In het begin raakte ik even in paniek. Een beetje hyperventileren en zo. Want je moet wennen dat je door je mond moet ademen en de zee was nog aardig ruig, dus ik was bang dat mijn snorkeltje vol zou lopen. Even aan de boot gehangen om te oefenen en toen ging het helemaal goed.
Wat vond ik ervan? Hmmmmm.....
Het kwam door de ruige zee dat je meer stof in het water heb dwarrelen. Het was dus niet zo mooi als op de foto's. Kleuren van het koraal waren niet echt indrukwekkend, maar de vissen waren wel fantastisch. Allerlei soorten en maten en ze zwemmen heel dichtbij. Zelfs nog een kleine haai gezien!
En omdat de zee wat ruig was, ging het zwemmen wat moeilijker. Iedere keer als ik ergens aankwam, wat moois zag en dat aan Marieke wilde vertellen, was ik al weer 5 meter terug gedreven. Hte leuke was wel weer, dat je even hard ging zwemmen naar en mooi stuk en je dan langzaam terug liet drijven zonder wat te hoeven doen.

Ik heb er geen spijt van, maar volgende keer doe ik het in een ander seizoen. Geen wind en veel zon, zodat de kleuren onder water mooier zijn.

Vandaag zijn we in Cairns aangekomen. Nog geen idee wat de verdere plannen zijn. Misschien maar even zoeken naar een lift. Weer een stukkie naar beneden en anders een bus boeken.
Vandaag ook nog proberen om mijn vlucht te veranderen. Ik wil vanuit Brisbane gaan vliegen in plaats van Sydney. Dan mis ik wel weer een stuk Oostkust, maar ja, ik mis op dit moment een stuk op mijn bankrekening...
Optie is dus veel liften en zo min mogelijk geld uitgeven. Misschien kom ik toch nog wel slank terug...

We gaan de stad verkennen. Tot later.

:: janiet 03:58 [+] ::
...
:: 4/05/2004 ::
Heel even snel een kleine update.

Ik zit op het moment samen met Marieke in Port Douglas. Dat ligt een uurtje boven Cairns. En dit valt er over te zeggen: Het is hier heerlijk. Het is 30 graden. Nu s 'avonds is het nog 25 graden. Een en al palmbomen, papegaaien en salamanders. Het hostel is geweldig. Erg schoon. Zwembad en de keuken, tv kamer en eetkamer zijn allemaal in de openlucht.

Gisteren voelden we ons wat minder goed. Marieke moest afscheid nemen van haar vriendje, die ze 3 maanden geleden heeft ontmoet hier en ik van Mirrie.
Dikke tranen heb ik gelaten toen ik in de bus naar Frankston zat en daarna samen met Marieke gezellig zitten snotteren in de trein naar Melbourne.

In Melbourne hebben we de wijn genuttigd aan het water tegenover het Crown casino en naar de vuurshow gekeken. Nog een paar ratten weggejaagd met ons geschreeuw.

Vanmorgen vroeg naar het vliegveld gegaan en naar Cairns gevlogen. We hebben nog een leuk spelletje gedaan in het vliegtuig. Het was de linkerhelft tegen de rechterhelft. Je moest een WC rol doorgeven zonder te scheuren, heen en terug en de helft die het eerste was mocht als eerste het vliegtuig uit. Rare Australiers... Maar wij hadden gelukig gewonnen.

Toen we in het hostel kwamen even lekker een dutje gedaan en daarna een tripje geboekt.
Wij gaan gewoon woensdag snorkelen op he Great Barrier Reef!!!!!!!!!!
Kan niet wachten.
Morgen nog een rustdagje, want ik had zondag ook nog gewerkt, dus was erg moe. Beetje op het strand hangen en het stadje bekijken.

Geld voor internet is op, moet nu echt stoppen. We gaan nu nog een wandelingetje naar het strand maken.
Tot later!
:: janiet 12:29 [+] ::
...
:: 4/03/2004 ::
Boehoe, mijn laatste avond in mijn geliefde Rosebud. En ik zit gewoon aan de thee en koffie!!!
Het is nu 23.15 uur en ga zo naar bed. Morgen mijn laatste dag werken en ik heb gisteren al genoeg gefeest.

Deze week weer lekker heel de week druiven geplukt. Maandag hadden we een dag vrij omdat het te hard regende. Volgens mij hadden jullie van de week nog beter weer dan hier.
Niet echt lange dagen gemaakt. We werken te snel...
Donderdag gingen we zelfs al om 12.30 uur naar huis omdat we klaar waren. De supervisor zei dat we te snel en efficient werkten en als we meer geld wilden verdienen moesten we wat langzamer werken. Dat zijn nou de Australiers! No worries. Mirrie en ik hadden van de week de supervisor tips gegeven om sneller te werken, want we waren meer aan het lopen dan aan het knippen, maar daar werd niet naar geluisterd. Dan krijg je zo'n antwoord van: "Je wordt toch per uur betaald, dus waar maak je je druk om?"
Nou, misschien om het feit dat ik niet zo'n fan ben van lopen op hobbelige graspaden, waar het gras tot aan je knieen staat en nog nat is van de regen!

Voor afgelopen zondag hebben we nog een fles wijn gekregen, omdat we "hard" (snel genoeg) hadden gewerkt. En dat was zeker weer geen kattepis!
Eigenlijk zouden we ze maandag krijgen, maar ik zei dat ik het weekend weg zou gaan, dus mochten we ze ophalen bij het bedrijf zelf.
Gelukkig was er een miscommunicatie en hebben we in plaats van flessen van $14, flessen van $25 meegekregen. De baas zal behoorlijk schrikken wanneer hij de rekening onder ogen krijgt. Een doosje wijn kwam neer op ongeveer $300!!!
Ben blij dat ik hem niet meer onder ogen hoeft te komen.

Dusss... Mijn hardverdiende flesje wijn genuttigd en daarna naar de Sandbar. Daar nog een paar biertjes op en veel te weinig water gedronken. Spijt? Zeker weten!
We moesten namelijk vandaag heel de dag werken.
Ik ging om 04.00 uur naar mijn bed. De wekker stond om 06.00 uur, die ik dus niet gehoord heb... Om 06.45 uur stond Mirrie aan mijn bed en dat gesprek ging zo:
M: He Janiet, ga je mee?
J: Wat?
M: Ga je mee?
J: Waarheen?
M: Werken!
J: Oh ja, hoe laat is het dan?
M: 06.45 uur en om 06.50 uur rijd het busje weg!
J: Shiiiiiiiiiit!

Dus zonder in de spiegel te kijken en het essentiele tandenpoetsen in de bus gesprongen. Ik moet zeggen dat ik me niet echt goed voelde. Hoofdpijn, bloeddoorlopen ogen, misselijk en ik stonk behoorlijk naar de alcohol. Dan heb je spijt hoor! Je zegt bijna: "Ik drink nooit meer", maar ook niet minder, toch?
Nou kreeg ik van mijn moeder te horen dat jullie daar denken dat ik een zuipschuit ben geworden. Dat valt mee hoor. er zijn avonden dat ik niets drink.(Wanneer ik een enorme kater heb, ha, ha). Nee echt, vergeleken met andere backpackers ben ik een burgertrutje.

Werk vandaag was wel oke. We moesten weer bij de man die niet van beestjes houdt. Schoenen dus maar weer gepoetst. Ik heb volgens mij nog nooit ZO langzaam gewerkt. Op een gegeven moment brak de zon door en toen begonnen mijn ogen dicht te vallen. Ben maar 10 keer bijna omgevallen vanwege elastieken beentjes en ieder keer als ik bukte had ik tien seconden nodig om weer te kunnen focussen ( hele erge hoofdpijn).
En wat denk je? Krijgen we gewoon een fles wijn aan het eind van de dag omdat we ontzettend hard gewerkt hadden. Bleek dat we met zijn zessen 3600 kilo hadden geplukt! Dat is gewoon 600 de man! Volgens mij hebben er kabouters rondgelopen die ons hebben geholpen, want ik heb het niet geplukt.
Het schijnt de beste wijn uit de regio te zijn, maar dat test ik later nog wel. Morgen of zo...

Morgen naar Melbourne met Marieke. Afscheid nemen van Mirrie...
Dat word echt wennen. We hebben vier maanden samen gereisd en nog steeds niet genoeg van elkaar. Maar we hebben al hele plannen gemaakt wanneer we weer in Nederland zijn. We hebben al een aardig aantal mensen verzameld waarmee we hebben afgesproken op Lowlands. Reunietje houden.

Maandagochtend vlieg ik dan naar Cairns aan de Oostkust. Mijn plannen?
Beetje snorkelen in het Great Barrier Reef, wandelingetje maken op Cape Tribulation en natuurlijk nog even goed zonnen, want ik heb nog steeds belachelijk witte benen en buik.

Vanaf maandag dus weer meer avonturen. Hopelijk wat spannender dan druiven plukken en wijn drinken, hoewel ik daar wel erg van genoten heb.



:: janiet 16:01 [+] ::
...
:: 3/28/2004 ::
Oooo, ik schaam me diep!
Al 10 dagen niets van me laten horen. Om nou met het excuus aan te komen dat ik het erg druk heb, komt ook niet echt geloofwaardig over, aangezien ik nog steeds druiven pluk.

Het werk is nog steeds hetzelfde. Niet te hard werken, anders word je moe. Het weer is nog steeds fantastisch, rond de dertig graden, dus daar ga je niet echt hard van werken. We werken nog steeds voor hetzelfde bedrijf op verschillende velden. We hebben van de week wel een verzoek gekregen om ietsjes harder te werken en daar zouden we dan voor beloond worden met een fles wijn per persoon.

We moeten namelijk de target van gemiddeld 500 kilo per persoon per werkdag halen. Nou hebben we van de week ook weer korte dagen gehad maar de ene dag hadden we 494 en de volgende dag 495 kilo gemiddeld. Best goed van ons en omdat we het twee keer bijna hebben gehaald kregen we een fles wijn.

Die werd die vrijdagavond natuurlijk gelijk genuttigd en dat was geen troep!
Ik heb het alleen niet gered naar de Sandbar. Was om 23.00 uur compleet de weg kwijt, dus ben maar stiekem mijn bed ingedoken.
Mirrie was nog met drie anderen naar de Sandbar gegaan en heeft zelf nog op het podium met de band staan zingen. Heb ik dus weer gemist...

Volgende dag moesten we op een andere wijngaard werken. Iedereen nog behoorlijk onder de invloed van de alcohol en dan begint die baas zeker 30 minuten een verhaal te houden over beestjes die aan je schoenen kunnen zitten, hoe die je wijngaard vernielen, in welk jaar ze ondekt zijn en waar ze het meest voorkomen. BORING!!!
Toen onze schoenen poetsen in alcohol om de bacterien te doden... Net of onze kleren niet helemaal onder de zooi van andere wijngaarden zitten.

Daarna kregen we een papiertje uitgedeeld met werk instructies. Ik lezen, hand trilde teveel, dan maar met andere hand proberen. Een heel A4 tje vol met engelse woorden! s'Ochtends vroeg! Ging dus niet, maar... Hij nam nog even de moeite om alles 3 keer te vertellen, dus toen was het wel duidelijk.
Onze missie die dag: Rotzooi uit de bomen knippen, waar hij dan weer wijn van maakte.
Met de witte druiven was het moeilijk te zien. Je probeert de slechte te zoeken, bent aan het eind van je stukje, wat betekent dat de emmer vol moet zitten, dus ga je maar een beetje in de rondte knippen. Niemand had eigenlijk een flauw idee wat we aan het doen waren, als de emmers maar vol kwamen.
Heel de dag geen supervisie, dus... Wat extra rookpauzes nemen en druiven gevechten houden. Het beste om iemand goed "vet" te raken, is om de tros eerst goed fijn te knijpen en dan hard mikken. Klets! Best leuk.
Dan hebben Mirrie en ik ook nog geprobeerd wie het verste druiven kan spugen en als het lukt elkaar raken, maar daar moeten we nog flink in oefenen. We komen niet echt verder dan een meter.

We waren nog te snel ook, want op een gegeven moment waren alle emmers op, dus een beetje door de wijngaard geslenterd en druiven eten.
Nou vertelde ik vorge keer dat ik het leuk vond om Zweeds te leren. Maar deze dag hebben ze de GEHELE dag met zijn vieren ( er zijn twee jongens bijgekomen en nee, niet leuk!) "wie ben ik?" in het ZWEEDS(!!!) gespeeld. Werd er behoorlijk agressief van.

Vandaag, zondag, ook gewerkt. Het was 31 graden, dus na tienen was ik al niet meer vooruit te branden. Maar we hadden goed doorgewerkt en konden om 13.30 al naar huis. Op de terugweg in het bussie zaten alle dames met een behoorlijke glimlach op hun gezicht. Een van de locals en collega van ons, is namelijk een "superhunk".
Hij is iets van een halfbloed en heeft een getinte huidskleur en een goddelijk lichaam. Gelukkig dat hij het heel erg warm had en even zijn t-shirt uitdeed. WOOOOWWWW!!!
Ik dacht zelfs nog te zien dat een van de jongens uitgleed over het kwijl van de vrouwen. Zo lekker was ie! We zullen fijn dromen vannacht...

Daarna zijn we naaar het strand gegaan. Heerlijk gezwommen en toen we aan het opdrogen waren hebben we geluisterd naar de muziek van een doedelzak. Helemaal fantastisch! We hebben nu een Schotse inwoner erbij en die kan aardig goed spelen. Weer eens wat anders als een gitaar.

O ja, willen jullie nog blunders? Komt ie:
Ben van de week op een belachelijke manier gevallen met het uit bed stappen. Ik slaap in het bovenbed en dan laat je je op je buik uit het bed glijden. Je bent duf, dus normaal hou ik altijd de zijkant van het bed vast, maar...
Ik greep mis, kwam onstabiel neer, deed drie stappen naar achter om een soort van balans te zoeken, maar voordat ik wist lag ik met mijn kop in de open haard.
Met mijn rug en schouder tegen de stoel geknald, daarna de onderkant en de achterkant van mijn hoofd tegen de schoorsteen. Heb nu een paar blauwe plekken. Als ik er weer aan denk krijg ik steeds weer de slappe lach. Het voordeel was, dat ik alleen was. Het was echt zo van : BOEM, KNAL en dan ik :"Shiiiiiiiiiit".
Ik vroeg later nog aan iemand in de kamer ernaast of ze wat gehoord had. Ze zei: "Ja, liet je iets vallen?" Ik: "Eh, ja, mezelf."

Morgen gaan we weer werken en de rest van de week. Nog effe proberen zoveel mogelijk geld te verdienen, want volgende week maandag ga ik naar Cairns vliegen. Dan heb ik nog twee en een halve week voor de Oostkust.
En snik, dan komt het afscheid met Mirrie in zicht. Dat zal wel heel erg wennen worden zonder haar...

Ik heb nu al weer de computer een uur bezet gehouden, dus ga maar stoppen.

Van mijn laatste weekje in Rosebud genieten. Ik zal dit hier zeker weten heel erg gaan missen.




:: janiet 12:14 [+] ::
...
:: 3/18/2004 ::
Het is pas donderdag en ik kan nu al zeggen dat ik een heerlijke week heb gehad.

We hebben van maandag tot en met woensdag gewerkt van 07.30 uur tot ongeveer 14.00 uur omdat het werk dan al klaar was.
En wat doe je daarna? Natuurlijk, naar het strand.
Helemaal fantastisch dat weer hier op het moment!

Maandag met zijn allen frisbee gespeeld. Je speelt dan 4 tegen 4 en je moet dan zorgen dat de frisbee door middel van overgooien over de lijn aan de overkant komt. Mijn prestaties zijn al iets verbetert, het is alleen dat mijn conditie verrot slecht is dat ik na een half uurtje behoorlijk buiten adem was.

Woensdag ook weer na het werk met Mirrie op het strand gefrisbeed en s'avonds hebben we een soort van St. Patricks Day gevierd. Wat inhield dat we gingen drinken. We hoefden de volgende dag niet te werken omdat het bedrijf niets meer te plukken had.

Dus.. Vandaag vanaf 11.00 uur tot een uur of 17.00 op het strand gezeten.
Lekker gelezen, gefrisbeed, gezwommen en daarna pizza gehaald.
Begrijpen jullie nu waarom ik niet perse naar huis wil?
Dit is op en top genieten hier!

Morgen gaan we bij een andere wijngaard werken, want waar we zaten heeft tot maandag geen werk. Maar hopen dat ik het hele weekend kan werken. Het einde van de maand komt wel heel snel dichterbij en dan moet ik toch echt verder trekken, wil ik nog wat van Australie zien.

Het werk is ook nog steeds leuk. Mirrie en ik eten meer dan we plukken. Van de week hadden we erg dunbegroeide bomen en als er dan wat aanhing stond je voor de keuze opeten of niet. Dus wel!
En op een gegeven moment raak je verveeld. Dan ga je proberen mieren dood te gooien die in de krat lopen. Of spelen met rupsen die je tegenkomt. Ik kan dus niet zeggen dat we erg intelligent worden van dit werk...

O ja, toch wel! We hebben twee Zweedse meisjes en een Zweedse jongen in het hostel en die ook met ons samenwerken. Ondertussen kunnen we een behoorlijk potje Zweeds praten.
En ik heb al precies de zinnen geleerd die ik nodig heb als ik een mooie Zweedse jongen tegenkom:
What's up, ik wil graag een wijntje/biertje, hoe heet je, ik wil een kus en ik hou van je.
Nou, meer hoef je niet te weten, toch? Of misschien moet ik nog leren vragen: Hoe hoog is je banksaldo of heb je rijke ouders?
Nee, misschien iets te oppervlakkig. Of niet....

Ik ga weer stoppen. Ga zo naar bed, want ik heb heb erg vermoeiende dag gehad. Gna Gna!




:: janiet 11:22 [+] ::
...
:: 3/14/2004 ::
Nou leek het of ik mijn site heel lang niet had bijgewerkt, maar de tekst was niet op de site verschenen. Dus dat heb ik nu even gedaan.

Over mijn nieuwe baantje:
Fantastisch!!!
Je werkt op een soort van heuvel met een geweldig uitzicht op de kust. In de verte zie je Phillip Island liggen. Het is een soort van Fata Morgana beeld.
Je staat daar je druifjes te plukken, zon op je gezicht, peuk in je mond (nog net geen biertje) en dan ben je behoorlijk gelukkig.
Het werk is echt een stukje koek. Snip, snip, snip, in de krat gooien en oppassen dat je niet in de vingers knipt van degene die tegenover je werkt. En natuurlijk even proeven. Staan we daar als Romeinen met een trosje druiven boven je mond om er wat vanaf te eten.
De eerste keren deed ik het gewoon met mijn handen, maar aangezien er door het plakkerige druivensap alle spinnenwebben aan je handen blijven plakken, was dit niet echt fris.
We hebben nog wel even geinformeerd of het kwaad kon om al die chemicalien naar binnen te werken, maar het schijnt niet dodelijk te zijn. Dus... Misschien wel goed voor de weerstand.

Wisten jullie trouwens dat een Redbackspin helemaal niet dodelijk is!!!
Ben ik al die tijd voorgelogen. Maakt Australie een stuk minder spannend.
Vooral omdat ze veel in wijngaarden voorkomen.
Ben ook een stuk minder bang voor spinnen geworden. Ongeveer 10 keer op een dag stop je je hoofd in een spinneweb en ineens voel je wat in je nek kriebelen...
Maar zolang ze niet groter zijn dan 10 centimeter, raak ik niet in paniek.

We hebben woensdag tot en met zaterdag gewerkt en zijn uiteraard vrijdag traditiegewijs naar de Sandbar geweest.
Daarvoor op het werk nog even wijn geproefd. Het heeft namelijk een restaurant en een wijnproeverij naast de wijngaard. En omdat Brian weer eens erg laat was met ons ophalen, zijn we maar even gaan proeven. Was niet verkeerd. Op de terugweg zat iedereen met rode wangetjes behoorlijk slap te ouwehoeren.

Vrijdag was wel gezellig. Had van te voren net iets teveel op, dus ben als eerste naar huis vertrokken. Om 01.00 uur. Als je de volgende dag om 06.00 uur op moet is dit wel een mooie tijd.
Volgende ochtend was iedereen nog behoorlijk onder de invloed van de alcohol. De overige collega's werden waarschijnlijk behoorlijk moe van ons constante gegiechel en hysterische lachbuien om eigenlijk helemaal niets. Maar.. ik heb me vermaakt en heb het einde van de dag zelfs gered.
Gewoon weer aan de wijn beginnen na het eten, maar om 23.00 toch wel een flinke behoefte om naar bed te gaan.

Vandaag een heerlijke luie dag. Een beetje de was doen, in de tuin liggen en een boekje lezen in de zon. En volgende week weer volop werken. Ze hebben voorlopig voor de komende 21 dagen werk, dus dat zit wel goed.

Ik ga nu stoppen. De zon roept!

:: janiet 06:03 [+] ::
...
:: 3/08/2004 ::
Zooooo..... Wat ben ik verveeld, zeg.
Vrijdag kon ik gelukkig werken, maar vandaag is het maandag en Labourday, dus zijn we vrij. Krijg ik net te horen dat we morgen vanwege de regen niet werken!!!
AAAAHHH, werd vandaag al gek! Heel misschien dat we in de middag mogen werken. En morgen niet werken, betekent dat we zaterdag moeten werken. Leuk hoor, moet ik vroeg naar huis op Sandbarnight.

Was afgelopen vrijdag weer een supergezellige avond. Gebeurde van alles...
Laat ik zeggen dat ik het ERG leuk heb gehad...

Vandaag mijn rekening gecheckt. DRAMA!!! Heb nu nog 7 weken te gaan, waarvan ik er waarschijnlijk nog 4 zal moeten werken om te overleven. Maar... Komt helemaal goed. Wat minder eten en drinken en veel sparen.

Omdat er nog niet gereageerd is op onze vragen, zal ik nog geen nieuwe neerzetten. Besef wel dat deze vragen ons nog steeds erg bezighouden, dus kom alsjeblieft met antwoorden!

Mensen thuis, mijn moeder is op vakantie, dus kan iedereen even een oogje op dat puberende zusje van me houden?
Waarschijnlijk word ze nog erger dan ik. God sta me bij!

:: janiet 11:07 [+] ::
...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?